ล่องแม่ปิง
สุนทรี เวชานนท์

ดอก บัวตอง
นั้นบาน อยู่ บน ยอด ดอย
ดอก เอื้องสามปอย
บ่เกยเบ่งบาน บน ลาน พื้น ดิน
ไม้ ใหญ่ไพร สูง นกยูง มา อยู่ กิน
เสียงซึงสะล้อ จ๊อย ซอ เสียง พิณ
คู่ กับ แดน ดิน
ของ เวียง เจียง ใหม่
สาวเจ้าควร ภูมิใจ
บ่ลืมว่าเฮา ลูกแม่ระมิงค์

คนงาม ๆต้องงามคู่ความ เด่น ดี
ต้องฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรี
แม่ย่าแม่หญิง เยือกเย็นสดใส
เหมือน น้ำ แม่ ปิง
มั่นคงจริงใจ ฮัก ใคร ฮัก จริง
สาวเอยสาวเวียงพิงค์
สาวเครือฟ้าเกย ซมซาน
อีกแม่สาว บัว บาน
นั่นคือนิทาน สอน ใจ