สวัสดีครับ ท่านผู้อ่าน ทุกท่าน

กระผมในฐานะสมาชิกท่านหนึ่งในกองทุนริมปิง ได้รับมอบหมายมาให้เขียน เรื่อง กิน เรื่อง อาหาร ตอนที่ท่าน สมาชิกท่านอื่นมอบหมาย หน้าที่นี้มาให้ ก็รู้สึกตะครั่นตะครอเหมือนกัน เพราะ ตัวกระผมเอง ไม่ใช่น้กทำอาหาร หรือมีอาชีพเปิดร้านอาหาร จะมีก็เป็นคนล้างจาน บริกร ของร้านอาหารในสมัย ที่ตัวกระผมเรียนนะครับ คือทำงานไปเรียนไปครับ เพียงแต่ได้อาศัย บุญของแม่ของกระผมเองที่ให้โอกาส ตัวกระผมหลังเลิกเรียนตอนเย็น มาเป็นลูกมือในครัว เลยพอรู้วีธีการทำอาหารอยู่บ้าง และติดนิสัยกินรสเผ็ด มาจากแม่ด้วยดังนั้น ถ้าข้อเขียนของตัวกระผมมีประโยชน์อยู่บ้างก็ขอให้ประโยชน์นั้นได้ส่งไปยังแม่ของ กระผมด้วยนะครับ

อาหารการกินนี่ ทุกคนคงทราบนะครับ ว่า เป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ของมนุษย์ มนุษย์ทุกคนเกิดมาเพื่อสิ่งเหล่านี้ ตอนแรกก็เกิดมาแบบกินเพื่ออยู่ สุดท้ายก็มีการปรุงแต่งเลยกลายเป็นอยู่เพื่อกิน ตัวกระผมเป็นคน กินอาหารได้ทุกชนิด ทุกราคา ท่านผู้อ่านที่เข้ามาอ่านอาจจะเห็นอาหาร ราคาถูก ๆ จนอาหารราคาแพง เพราะว่า ตัวกระผมมีการดำเนินชีวิตประจำวันกับ ตัวเอง และต่อลูกค้า ของกิจการของตัวกระผม

ตัวกระผมมานั่งคิดดูนะครับว่าจะเขียนอย่างไร ก็เลยมาคิดว่า ลองลุยไปกินเป็นย่าน ๆ เช่น เยาวราช, ซอย อุดมสุข, ร้านอาหารที่ไปกินมา พอดี เพิ่งซื้อกล้อง ดิจิตอล ของ Sony มาตัวหนึ่ง ก็เลยสามารถถ่ายภาพร้าน รวมทั้งสถานที่ตั้งมาให้ท่าน ผู้อ่าน ได้ไปลองลิ้มกัน

บทความแรกจะเป็นการไปกินอาหารที่ประเทศเยอรมันครับ จะพยายามแบ่งย่อยออกมาเป็นตอน น่าจะได้ เช่น อาหารจีนในประเทศเยอรมัน อาหารเยอรมัน ในเทศกาล ออกโตเบอร์เฟส อาหารไทยในเยอรมัน อาหารของครอบครัวคนเยอรมัน ทั้งหมดนี้อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงได้ถ้า ตัวกระผมกินอิ่มจนลืมจด รายละเอียด มาให้ รวมทั้งเทศกาลอาหารที่เยอรมันด้วยนะครับ

สวัสดี
กุ๊กกู๋