ตอนที่ สิบสาม ..ส ม ย ศ  ทั ศ น พั น ธ์ ..

มาถึงตรงนี้ เรายังอยู่ในยุค ก่อนยุคต้น คาบเกี่ยวกับยุคต้นของวงการเพลง คือช่วง 2490 -- 2505 นะครับ
ครานี้เป็นไปตามคำขอของพี่ยืนยง หรือ พี่ สส.ที่น่ารัก ของน้องๆทุกคน

.. ผมจะพูดถึง.... สมยศ ทัศนพันธ์ ....

เขาเป็นคนเกิด พศ. 2458 แถวๆ บ้านหม้อ พาหุรัด ในกรุงเทพฯนี่ละครับ เรียนหนังสือ จบ โรงเรียนเพาะช่าง ใกล้ๆบ้านเขานั่นเอง ซึ่งถือว่าเรียนสูงมากแล้วในสมัยนั้น เดี๋ยวนี้เขาจากไปแล้ว หากวันนี้ยังมีชีวิตอยู่ เขาจะอายุ 88 ปี

ด้วยเป็นคนชอบร้องรำทำเพลง จึงต้องใช้ชีวิตนอกเวลาเรียน ตระเวณร้องเพลงประกวดตามเวทีต่างๆ แล้วก็ชนะทุกครั้งเสียด้วย นอกจากนั้น เขายังสอบเข้ารับราชการทหาร ในกองดุริยางค์ทหารเรือในตำแหน่งนักร้อง และ นักประพันธ์เพลง เมื่อลาออกมาเป็นนักร้องอาชีพเต็มตัว นี่ ได้ยศสุดท้าย เป็น พันจ่าเอก นะครับ ไม่ใช่กระจอกเลย

สมยศ..นี่.. นอกจากที่เราทราบกันว่าเขาร้องเพลงเก่ง เสียงดี เป็นอมตะไปแล้วที่จริง เขาประพันธ์เพลงอยู่ในขั้น ปรมาจารย์ คนหนึ่ง ของเมืองไทยเลยทีเดียว

เพลงอมตะนิรันดร์กาลของกองดุริยางค์ ทหารเรือ ที่เราคุ้นหู รู้จัก นึกออก ร้อง อ๋อออ...อย่างเช่น วอลทซ์นาวี ลมทะเล หน้าที่ทหารเรือ..เป็นอาทิ..นี่เป็นงานประพันธ์ของ สมยศ ทัศนพันธ์ นะครับ...โปรดทราบโดยทั่วถึงกันด้วย..

เรื่องของ ขุนพลเพลงผู้นี้ ยังต้องคุยกันต่ออีกครับ ในตอนหน้า เพราะจะไม่พูดถึงอีกไม่ได้เด็ดขาด
....จะเล่าทีเดียว มันก็ยาวไปครับ...



วันนี้ มาฟังเสียงของสมยศ กันก่อน ผมหาเพลงที่พูดถึงข้างบนไม่ได้ครับ มีเหมือนกันแต่เป็นเสียงบรรเลงดนตรีเฉยๆ ไม่มีเสียงร้อง

อย่างนั้น ขออนุญาต เปิดเพลงตามใจพี่สส.ที่เคารพรักของผมเสียก่อน เป็นเพลงที่ดีเยี่ยมทั้งเนื้อหา และ การขับร้องเพลงหนึ่ง

..ชาย ไร้โบสถ์..

ครับ งานของไพบูลย์ บุตรขันธ์ และเสียงของ สมยศ ฯ ที่เราพูดถึงเขาอยู่นี่ละครับ

ทิว ทุ่งหลอแหล