ตอนที่ ยี่สิบเอ็ด ... ก๊ ก ที่ ส อ ง ..


กลับมาในยุคสามก๊ก อีกทีครับ เล่าเรื่อง จุฬารัตน์ ซึ่งเป็นปฐมวงดนตรีลูกทุ่ง ซึ่งเป็น ก๊กที่หนึ่ง หรือ ก๊กแรกสุด ใหญ่ที่สุด ไปแล้ว
ในช่วงที่ คำรณ สัมบุณณานนท์ กำลังรุ่งเรื่องในโรงละคร ตามตลาดรอบๆกรุงเทพออกไปจนถึงตามต่างจังหวัด
มีนักร้องอีกคน ที่โด่งดังไม่แพ้ คำรณ ฯ พื้นเพเขาเป็นคนบ้านนอกคอกนา เข้าใจว่าแนวการร้องของเขา ได้รับอิทธิพลมาจาก
การร้องรำทำเพลงตามงานวัดตามต่างจังหวัด นั่นคือ เพลงรำวง

เบญจมินทร์ มีชื่อเดิมว่า ..ตุ้มทอง โชคชนะ.. หากถามว่า ใครคือต้นฉบับเพลงรำวงเมืองไทย ก็พูดได้เต็มคำละครับว่า
เบญจมินทร์ นี่แหละนับว่าเป็นราชาเพลงรำวงของไทยตัวจริงไม่มีสองที่ไหนอีกแล้ว ( เมื่อ จุฬารัตน์ เริ่มดัง ก็ ปั้น กุศล กมลสิงห์ ขึ้นมาสู้ในแนวเพลงรำวง)

...ดวงเดือน ไม่เห็นใจบ้าง รักนวลนาง จิตใจระกำ มองมานัยตา หวานฉ่ำ ...มองมานัยตา หวานฉ่ำ โค้งแล้วไม่รำ ทำให้ฉันอับอาย...
...โค้ง โค้ง โค้ง โค้ง..ใครอยากรำวง เชิญมาโค้งกันเสียก่อน... ฯลฯ......

เบญจมินทร์ ..เมื่อตระเวณร้องเพลงตามงานวัดเขาใช้ชื่อจริงในการร้อง คือ ตุ้มทอง... พอมีชื่อพอตัว เข้ากรุงเทพฯมาเข้าห้องอัดเพลง ขายบ่อยๆ ก็เปลี่ยนชื่อ เป็นเบญจมินทร์ ช่วงโด่งดังสุดขีดของเบญจมินทร์ คือชุด อารีดัง ที่มี เพลง รักแท้จากหนุ่มไทย โตเกียวแห่งความ หลัง ฯลฯ เบญจมินทร์ เขียนเพลงได้เอง คิดทำนองเอง และลอกเอามาจากทำนองเพลงต่างชาติก็ไม่น้อย เช่นเพลงจีน เพลงญี่ปุ่น....

เสียงของเบญจมินทร์ เป็นอย่างไรเพราะมีน้อยคนจะเคยได้ฟัง เนื่องจากเกิดไม่ทัน หาเทปฟังก็ยาก...แต่เพื่อนๆได้ฟังกันไปแล้วนะครับ จำได้ไหม เพลง รำเต้ย ไงครับ เอาง่ายๆเลย เสียงเบญจมินทร์..ก็คือ เสียง ของ สุรพล สมบัติเจริญ ในยุคครึ่งแรกของสุรพลนี่แหละ
...ถามว่าใครเลียนเสียงใคร...

สุรพล สมบัติเจริญ เลียนแบบเสียง และสไตล์ทั้งหมดมาจากเบญจมินทร์ ...แนว และ สไตล์การร้องของเบญจมินทร์ คือ ต้นตอที่ทำให้เกิด พัฒนาการ มาเป็น ก๊กที่สองของวงการลูกทุ่งในยุค 2500นั่นเอง นี่ยังไม่ได้เล่าเรื่องของก๊กที่สองโดยตรงเลยนะเนี่ย....เอิ๊อกกก...


ทิว ทุ่งหลอแหล
( ฟังเพลง สร้างวิมาน ของสุรพล สมบัติเจริญ นะครับ ..เชิญครับ..)
------------------------------------------