ตอนที่ ยี่สิบสาม...ต่อจาก ตอนที่ยี่สิบสอง...

สุรพล เป็นคนเขียนเพลงเก่งมาก เขียนเร็วด้วย และเนื่องจากเป็นคนเที่ยว คนเล่น จึงมีเพื่อนฝูงมาก
เขามีประสบการณ์จริงๆ เก็บเอามาเขียนเป็นเพลงได้สบายมาก เรื่องการเขียนเพลง แนวสุรพลนี่ เอาไว้ต้องพูดกันยาวๆที่หลังละครับ
มันมีเรื่องราวน่าสนใจ น่าวิเคราะห์ อยู่มากมาย พอค่อยๆเล่า ค่อยๆ ขยายให้เห็น ก็จะร้อง ...อ๋ออออ..ไม่ยากครับ ไม่ยากเลยแหละ

กลับมาเรื่องวงดนตรีอีกที... ช่วงนั้น เนื่องจากจุฬารัตน์ เป็นวงยืน อยู่วงเดียวในวงการ ที่รับงานไปทั่วทั้งประเทศ วงอื่นๆที่มีอยู่และพอมีชื่อ เช่น บางกอก ช่า ช่า ช่า ก็ไม่รับงานนอก ไม่มีงานเดินสายหาเงิน เพราะถือว่าเป็นวงกึ่งลูกกรุงมากกว่า ไม่รับงานวัดงานวาเด็ดขาด

สุรพล เห็น จุฬารัตน์ ผูกขาดรับเละคนเดียว จึงคิดตั้งวงดนตรี พอดี เขาเจอกับ ก้าน แก้วสุพรรณ และ ผ่องศรี วรนุช จึงคุยกันและตกลงตั้งวงดนตรีขึ้นมา ...เป็นก๊กที่สอง...คานอำนาจ แบ่งตลาดกับ จุฬารัตน์

ปกติ ทั้งสามคน ที่ว่า สนิทสนมกันมาก ชอบพอนิสัย นับถือฝีมือกันอยู่แล้ว สุรพล เรียก ผ่องศรี ว่า อีแป้น ที่เป็นชื่อเล่นจริงๆ
ของผ่องศรีและเรียกก้าน ว่า ไอ้เฒ่า.. เพราะก้านเป็นคนหน้าแก่ตั้งแต่หนุ่มๆและเรียบร้อย หงิมๆแต่มักชอบ หยิบชิ้นปลามัน ไปรับทานเงียบๆคนเดียว..ส่วนก้าน และ ผ่องศรี เรียกสุรพล ว่า พี่พล ทุกคำ เพราะรักและเคารพ เนื่องจากสุรพล มีการศึกษา ดีกว่าทุกคน และอายุมากกว่านิดหน่อย

วงสุรพล หลังจากเปิดวงแล้ว ประสบความสำเร็จมาก ผู้คนยอมรับ งานไหนงานนั้น หากมีจุฬารัตน์ ก็ต้องมีสุรพล
ไปประกบ ในอีกคืนต่อมา จุฬารัตน์ มีพร ภิรมย์ แหล่ได้ ร้องลิเกได้ สุรพล ก็มี ทองใบ รุ่งเรื่อง มาเล่นลิเกแถมให้ดูได้

จุฬารัตน์ มีทูล ทองใจ ร้องเพลงไพเราะ ซึ้งกินใจ สุรพล ก็แต่งเพลงซึ้งๆ กินใจ แล้วก็ร้องเสียเอง อย่างเพลง หรีดรัก
ที่ภายหลัง ทั้ง สุเทพ วงศ์กำแหง และ ธานินทร์ อิทรเทพ ก็ต้องขอมาร้องด้วย(และดังมากเสียด้วย)

.........ขอ อฐิษฐาน ให้ดวงวิญาณ ของเจ้า
ล่องลอย ไปเข้าสู่สรวงสวรรค์
ชาติหน้ามีจริง แล้วค่อย เจอะกัน
สุข จงชั่วนิรันดร์...พบกันทุกชาติเอย......

เรื่องสู้กับทุล ทองใจ นี่ ภายหลัง สุรพล ได้นักร้องน้องใหม่ เอามาปั้นไว้อัดกับทูล โดยตรงเลย เขาคือ นายสมนึก นิลเขียว
หรือที่สุรพล ตั้งชื่อใหม่ว่า..ไพรวัลย์ ลูกเพชร นี่เอง สำหรับ ผ่องศรี เมื่อมาอยู่วงกับสุรพล ได้ร้องเพลงแก้กับสุรพล
เอาไว้มากมาย เรียกว่า เพลงไหนสุรพลดัง เขาต้องกลับมานั่งเขียน เพลงแก้ไว้ให้ผ่องศรีร้องแก้ทันที แล้วก็ใด้ผล ทำให้ผ่องศรีติดลมบนไปด้วย

เมื่อผ่องศรีดังมากๆ แล้วก็เริ่มมีปัญหา......???
.....สม หัวใจเจ้าแล้ว...แม่ นกแก้วที่ลืมดง.. ข้า อุตส่าห์ ปรานีถนอม เลี้ยงดูให้เจ้าอยู่ในกรง
ป้อนน้ำ ป้อนข้าว เจ้ายังทำข้าลง ...ถลา บินลง จากกรง หลงคืนไม่กลับคอน...ฯ...


ทิว ทุ่งหลอแหล
( แก้วลืมดง งานของ สุรพล สมบัติเจริญ เขียนว่า ผ่องศรี วรนุช )
---------------------------------------------